Liedteksten

IK BIN DER WIS FAN: 

Ik bin der wis fan: sil hiel myn libben net allinnich mear fan paden wei de bosk yn rinne, as myn mem it my ferbean hat.

IN OARE KEAR

In oare kear, ’t wie simmerdeis, Readkapke wie ûnderweis. Der kaam doe wer in wolf foarby, en dizze kear besocht er op ’e nij, it bern fan ’t boskpaad ôf te lieden.
Het lose kind, gung vanof thoes, in ien streep naor oma’s hoes.
Vertelde daor dat ze die dag, in’t bos opnei dat graop’rig roofdier zag met grote hellig duust’re ogen.

En dou de wolf et hoeske von, klopte hai aan zo haard hai kon
Moar ien het hoes, zai schrokken nait, doar was een plan van woare lozeghaid en deuren wazzen hail goud sloten.
De wolf dy’t aardich slûpe koe, liet rap sjen dat hy noch wat woe! Hy sprong omheech op’t hege dak, om letter dan op syn gemak, it famke as de nacht foel op te fretten.
Hai snuusterde op’t gladde dak, mar glistert oet zo ien de bak. Wèl leuft zukswat dit is dòch roar, hai baalkte luud en haai t swoar, en langzoam aan verzoop hai ien de soep, ja ien de soep!

READKAPKE GIE BLIID NEI HÛS

Readkapke gie bliid nei hús, de koartste wei oant by har thús, fan no ôf oan soe nimmen har noch kwea dwaan.

SPIN, SPIN, SPIN

Spin, spin, spin, ‘t wiel dat dreit ‘t wiel dat rolt,
spin, spin, spin, veraandert stro in zuver gold.

Spin, spin, spin, krekt was d’eerste nog nait kloar 
Spin, spin, spin, de twijde spoul moakt aal een poar!

Spin, spin, spin, it mantsje wurket net sa fûl,
spin, spin, spin, dochs gean we nei de tredde spoel.

O WIE WET HOE IK HET

Vandaag bak ik morgen brouw ik overmorgen dan haal ik het koninginnekind.
Ach wat fijn dat niemand weet, dat ik Oegermannegie heet!

Dus op syk nei nammen rûn se, troch in bosk en fûn se,
Yn in hutsje by in berch, in hiele frjemde lytse dwerch.

Veur het hoes daor braandt een vuurtie, het ventie was een mal figuurtie
Wel hij was kwam der niet oet, toch zag ze nog wel zien grelle snoet.

Hai was lut en hail aarg krom en sprong zo maal om t vuurtje om.
Daanste wild en sprong en laip, hai leek haalfwies totdat er raip:

Vandaag bak ik morgen brouw ik overmorgen dan haal ik het koninginnekind.
O wat fijn dat niemand weet, dat ik Oegermannegie heet!

Vandaog bakt e, mörgen brouwt e, overmörgen dan haolt e het keuniginnekind
Nuver want t wichie wet, dat e Oegermannegie het!

..dat ik(e) Oegermannegie he(e)t! Oegermannegie he(e)t!

DE TOVERSLOAP IS IEN T LAAND:

Doar binnen ze apmoal tougelieks verzoamelt ien t kasteel,
de keuning, keunigin en ook heur traauwe personeel.
Elkenain is in daipe sloap, betovern waarkt en den,
een stiekelheeg gruit om t kasteel doar komt gainain deurhèn!

Een slaop die elkenien umzweeft, bevrös in ’t slöt al wat der leeft.
De koe, het peerd, de doeven op´t dak, ze holdt nou elk heur gemak.
De meensen blieven stokstief staon, de klok die vertikt het nog te slaon.
De vlammen (vlam-m) in de kachel doofd, een ieuw van slaop is nou beloofd.
Het slöt dat slap, de wind ligt stil, geen bladtie an de bomen trilt.

In toarnehaach omklaait it slot, in muorre dy’t slim stekt.
En sels de man dy’t tichtby komt, hat dêrom neat ûntdekt.
De toversliep is yn it lân, oer hiel de wrâld ferneamd.
Toarnroaske is dat lykwols ek, want sa wurdt sy no neamd.
It slot dat sliept, de wyn is wei, gjin bledsje dat bewege mei. 

DOORNROOSKE DIE KREK WAKKER IS

Doornrooske die krek wakker is, kiekt soesderg om heur hèn.
De mooie prins is maans en vris, zai wait nait hou t ken.
De laif-de spat der g’liek vanòf, as ze noar boet-en goan.
De vluik is vot ien’t hai-le laand, de straf is eerliek doan! De straf is eerliek doan!

Zien smok deurbrek de toverban, het leven kan niet stuk.
Doornroosie en heur schiere man, ze straol’n nou van geluk.
De hond’n op jacht, de koks an’t wark, moej dat nou toch ies zien.
Het wordt een hiele schiere dag, heur bruloft kreg een tien! Heur bruloft kreg een tien!

Toarnroaske en de keningssoan, elk seit it kear op kear,
harr’n brulloftsklok liedt dizze moarn, no binne sy in pear!
En binne se dan net ferstoarn, dan giet it libben troch.
En binne se dan net ferstoarn, dan giet it libben troch, dan giet it libben troch.

SPROOKJES, OADEL, HELDENMOUD

(Gronings, Drents en Fries door elkaar)
Sprookjes, oadel, heldenmoud, dij woaren der veer veur onz’n tied.
Zie bin der nog alliekewel, veur altied aiwig veur altied, veur aiwig veur altied!
Sprookjes, oadel, heldenmoud, dij woaren der veer veur onz’n tied.
Zie bin der nog alliekewel, veur altied aiwig veur altied, veur aiwig veur altied, ja veur altied!

Sprookies, aodel, heldenmoed, die waren (waar’n) der wied veur oez’ tied.
Ze bint der nou nog evengoed, veur altied eeuwig veur altied, veur eeuwig veur altied!
Sprookies, aodel, heldenmoed, die waren (waar’n) der wied veur oez’ tied
Ze bint der nou nog evengoed, veur altied eeuwig veur altied, veur eeuwig veur altied, ja veur altied!

Mearkes, adel, heldemoed, dat wie der al fier foar ús tiid.
Se bin d’r no noch likegoed, foar altyd ivich foar altyd, foar ivich foar altyd!
Mearkes, adel, heldemoed, dat wie der al fier foar ús tiid.
Se bin d’r no noch likegoed, foar altyd ivich foar altyd, foar ivich foar altyd, ja foar altyd!